Protestantse Kerk
Doorgaan naar hoofdinhoud
Vindplaats van geloof, hoop en liefde

Op de avond van die eerste dag

Op de avond van die eerste dag van de week waren de leerlingen bij elkaar; ze hadden de deuren afgesloten, omdat ze bang waren voor de Joden. Jezus kwam in hun midden staan en zei: ‘Ik wens jullie vrede. ( Johannes 20: 19)

Het is nog de dag van de opstanding. Jezus komt bij zijn leerlingen. Ze zitten opgesloten in hun huis. Ze zijn bang, maar Jezus zal de angst doorbreken. Jezus zal een Pinksterwonder verrichten. De leerlingen ontvangen Zijn geest. Ik denk dan aan de eerste Pinksterdag, waarop de Geest royaal uitgestort wordt. Maar niet alleen daarom: er is nog een andere reden, waarom ik aan de eerste Pinksterdag denk. Ook op die dag zitten de leerlingen bij elkaar. Bij elkaar zijn is deel van het wonder. De Geest gaat waaien als mensen bijeen zijn. Het samen zijn is essentieel.

Of trek ik te snel conclusies? Mogen we betekenis hechten aan het feit dat de zending van de Geest gebeurt als de gemeente samenkomt? Misschien is het een gewaagde uitspraak. maar ik ben geneigd op die vraag volmondig ja te zeggen. Het kan niet voor niets zijn dat wij er bij bepaald worden dat de leerlingen samen zitten.

Voor mij is de samenkomst rond Woord en Sacrament zo belangrijk. Bonhoeffer schrijft ergens: ‘Ik behoor Christus toe’ betekent: ‘ik behoor de samenkomst toe.’ En ik onderschrijf dat voor meer dan 100 %. Vanwege het Woord, vanwege de Geest zoek ik de gemeente die samenkomt rond het Woord. Daar laat ik mij gezeggen en wacht ik Zijn Geest.

En dat zie ik terug in de huidige tijd. Ik zie mij hierin bevestigd in alle energie die gestoken wordt op dit moment in onlinevieringen. Dat is niet voor niets: in de samenkomst is de essentie van ons kerk-zijn. En dan komen we nu niet lijfelijk bij elkaar: de onlinedienst vervult wel degelijk de rol van samenkomst. Hier wordt de schrift gelezen, gebeden en gehoord.

Ik denk dat we dat mee moeten nemen als we straks nadenken over kerk na corona. Soms leek het in de tijd voor corona wel eens of de diensten niet meer aansloten bij onze behoefte. Nu zijn we opeens teruggeworpen op dat wat tot de basis van het geloof behoort. En zie: de diensten behoren tot het hart van ons geloof.

De onlinedienst vervult een belangrijke rol in ons leven. En gemeenten doen er alles aan de onlineviering het karakter van een samenkomst te geven door liturgieën vast te verspreiden, kinderen werkjes op te sturen en zo meer. Het is nu zaak vol te houden, elkaar vast te houden en het verlangen naar lijfelijk samen – zijn te koesteren.

ds. Trinette Verhoeven